Þessa dagana er ég í einhverri svakalegri uppgjöf. Mig langar ekki til þess, mig langar til þess að fá góð ráð og fara eftir þeim. Það eru bara engin góð ráð í boði, ég er búin að prufa öll góð ráð. Þetta liggur svo þungt á mér að ég get varla hugsað um annað. Ég get ekki einbeitt mér við lærdóminn, sama hvað ég reyni. Ekki nema eins og í morgun þegar það var síðasti séns að skila verkefni, þá loksins gat ég rumpað því af. Ætla sko ekki að klúðra skólanum, það er á hreinu.
Stundum verð ég svo reið og leið, en hef samt engan til að vera reið út í. Það er bara svo ósanngjarnt að barn sem er ekki orðin 5 ára þurfi að líða svona illa. Hún er hvorki með sjúkdóm né fötlun, auðvitað er ég þakklát fyrir það. Samt sem áður þarf hún að takast á við erfiðleika alla daga og því miður upplifir hún oftar en ekki ósigra.
Það versta við það er að hún er byrjuð að taka þetta mikið inná sig.
Um daginn þegar ég sótti hana í skólann fór hún að segja mér að það hefði gengið svo illa um daginn, hún hafi grátið svo mikið. Svo sagði hún mér frá þessu alveg niður í smáatriði og var alveg hrikalega miður sín. Sagðist ekki hafa getað hætt að gráta.
Fyrir helgi var ég að spjalla við hana fyrir svefninn þegar hún segir:
Mamma, vildirðu stundum að þú værir einhver önnur?
Ég: nei nei, ég vil bara vera ég.
D: Æj, ég vildi að ég væri einhver önnur.
Ég: Nú? Er ekki gaman að vera svona klár og skemmtileg stelpa eins og þú?
D: Nei, það er leiðinlegt að vera ég. Ég er alltaf að gráta og stelpurnar kalla mig grenjuskjóðu.
Ég var alveg miður mín að heyra þetta. Ég reyndar hef engar áhyggjur af því að hún lendi í einelti, hún mundi sko svara því fullum hálsi. Hins vegar finnst mér hrikalegt hvað hún er farin að finna fyrir því að hún er öðruvísi. Tæplega 5 ára barn á ekki að þurfa að óska þess að það sé einhver annar!!!
Æji, ég er líka orðin svo uppgefin sjálf. Mér finnst ég ekki geta meira af þessu. Í dag sótti ég hana í skólann og það var grenjað og vesen eins og vanalega. Ég var að reyna að róa hana niður og hún bæði sparkaði í mig og lamdi, sem er ekkert nýtt. En svo þegar við vorum að labba af stað labbaði lítill strákur framhjá, ca 2 ára og spurði afhverju hún væri að gráta. Þá sparkaði hún tvisvar í hann. Úff hvað ég var miður mín. Eftir að hafa skammað D bað ég mömmu hans afsökunar, alveg dauðskammaðist mín. Þetta var eitt af þeim mómentum þar sem mig langar helst bara að skila henni. Það er víst ekki hægt, bílív mí, ég er búin að tékka ;)
Stundum langar mig að tússa á ennið á henni "adhd, odd". Mér finnst ég alltaf þurfa að afsaka hana við fólk, enda sérst það ekki utaná henni að það sé eitthvað af. Það sem ókunnugt fólk sér er bara frekur illa upp alinn krakki. (sem hún kannski er haha)
Það sem ég hata samt mest er þegar fólk, sem veit hvað er að, reynir að afsaka hana. "Hún er bara þreytt" er setning sem ég hef örugglega heyrt 200 sinnum oftar en aðrir foreldrar.
"Það er ekkert að henni" og "Æj, það er nú verið að greina öll börn" eru líka vinsælar. Hvernig í ósköpunum á afneitun að hjálpa okkur??
Ég vildi bara að það væru einhver úrræði i boði. Hún fer reyndar að fá stuðning í skólanum vonandi fljótlega, en ég veit ekki hvort það lagar mikið svo sem. Ég hugsa að það eina sem ég get gert þangað til í janúar, þegar hún fer í greiningarviðtal, er að reyna að halda geðheilsunni. Ég væri pottþétt löngu búin að missa geðheilsuna ef það væri ekki fyrir alla æðislegu vini mína sem eru dugleg að hvetja mig áfram. Takk æðislega öll!! "Þú stendur þig vel" er svo miklu miklu betra að heyra en "æj, börn láta bara stundum svona". :)
Ég sendi adhd félaginu fyrirspurn um stuðningshópa. Hugsa að það hjálpi að tala við fólk í sömu stöðu. Bara verst að það er engin netgrúppa eða neitt fyrir foreldra adhd barna.
En já, þrátt fyrir kvartið og kveinið má samt ekki gleyma hvað hún er mikið æði litla snúllan. Hún er svo klár og skemmtileg. Svo ótrúlega rugluð líka, ég get endalaust hlegið yfir því.
Þetta gullkorn flaug í gær:
D: Mamma, veistu hver Ástrún er?
Ég: Nei, hver er Ástrún?
D: Það er heilinn minn, ég kalla hana Ástrúnu. Hún talar við mig og ég svara henni. Stundum hermir hún eftir mér.
Vá hvað ég hló. Þetta hljómar eins og krakkinn sér gjörsamlega kúkú :)
6 ummæli:
Þú ert svo dugleg Rakel, eins og allir sem þekkja þig vita.
Ég vildi að það væri hægt að koma meira til móts við hana með einhverjum hætti.Hún er svo mikið yndi.
Hvernig væri að þú sjálf myndir stofna einhverja netgrúppu? eins og þú segir, gott að tala vi ðfólk í sömu sporum.
Knúús!!
Tek undir með Tinnu, það er svo lítið mál að stofna netgrúppu og svo bara auglýsa....ég held að það sé algjör möst að komast í svoleiðis...geta pústað þegar þú þarft og tala við fólk sem eru í sömu sporum og skilur þig fullkomlega.
Þetta er án efa ógeðslega erfitt, en þú ert búin að vera ógeðslega dugleg...ég held að það séu ekki margar mömmur búnar að reyna jafn mikið og þú til að hjálpa barninu sínu.
Knús á ykkur mæðgurnar, þið eruð báðar æði pæði!
Mér finnst þú algjör hetja !!
Já mér finnst að þú ættir að stofna svona netgrúppu eins og Tinna talar um, held að það hjalpi mikið að tala við fólk í sömustöðu... :) ! Vildi að ég hefði einhver góð ráð.....
Hlakka hrikalega mikið til að fá þig ;)
kossar og knús til ykkar
Hun er sko ekki illa upp alin, held þú sért ein þolinmóðasta manneskja sem ég þekkji, hún er ekkert smá heppin að eiga þig sem mömmu.
Vinkona mín væri ábyggilega til í svona netgruppu með þér!
Æi iss og Piss!!! Diljá er yndisleg og verður (og er) líklega 100 sinnum meiri karakter enn aðrir. Þau Máni eru lík. Ég man einu sinni þegar hann var í svona kasti í matvörubúð og kona kom uppað mér og sagði að hann væri bara svangur, eins og ég væri ekki að gefa honum að borða og þess vegna var hann öskrandi og grenjandi. Fólk er vitlaust og það tekur of mikla orku að hafa áhyggjur af því hvað það er að hugsa. Skítt með það! Fólk veit ekkert hvernig málin liggja. Þú ert að gera miklu meir fyrir Diljá enn margir foreldrar nenna. Þú stendur þig eins og hetja. Enn ég skil þig mjög vel, þetta er erfitt, þ.s að sjá barnið sitt svona miður sín yfir því að vera bara það sjálft.
M sagði einmitt í gær "finnst þér ekki skrýtið að sumir vilja vera til og sumir ekki?", eftir að hann var skammaður í skólanum fyrir fíflagang!
kissi
þau eru heppin að hafa hvort annað segi ég!
Þú ert svo dugleg Rakel mín! Hlustar ekkert á fólk sem veit ekki neitt.
Skrifa ummæli